De Finale Finissage

Na bijna 8 jaar sluit De Witte Slagerij met deze allerlaatste expositie definitief haar deuren aan de Rakstraat.

Een bevlogen tijd waarin een bewonersinitiatief door inzet en passie, look kunst en soms het nodige vliegwerk heeft bewezen een belangrijke schakel te kunnen vormen in de stedelijke ontwikkeling. Op het gebied van kunst, cultuur en verbetering van leefomgeving.
De inzet en artistieke kwaliteiten van onze exposanten hebben De Witte Slagerij gemaakt tot de bijzondere plek die het geworden is.
Wij willen iedereen die dit met ons heeft gedeeld en meebeleefd dan ook bedanken,
en hopen u op zondag 21 juni 12:00 – 18:00 uur te zien
om nog een laatste keer het glas te heffen!

Februari 2015 – Eva Wijers

WARHOOFD
Solotentoonstelling van Eva Wijers

30 januari t/m 1 maart 2015
Opening: vrijdag 30 januari 2015 – 17:00 – 20:00 uur
Finissage: zondag 1 maart 15:00 – 17:00 uur, case met spreker Derek Otte
Openingstijden tentoonstelling: iedere zondag van 12:00-17:00 uur en op afspraak.

Opgerold - Eva Wijers‘In de vertederende lulligheid van je lichaam kun je je nergens verstoppen.’

Wijers legt in haar getekende werk met heldere lijn de absurde achterkant van de dagelijkse werkelijkheid bloot. Ze brengt haar karakters in situaties die vaak met humor en soms met cynisme reflecteren op ons sociale gedrag.

Tijdens de duur van de tentoonstelling zal Wijers in De Witte Slagerij nieuw werk maken met als uitgangspunt: wat is een levende tekening?

We zijn naakt - Eva Wijers‘De hel, help dat zijn de anderen.’  – Sartre

Artist statement:
Ik teken de mens zoals ik hem zie; een wezen dat ertoe veroordeeld is egocentrisch naar de wereld te kijken, maar tegelijkertijd leeft in de ongemakkelijke wetenschap slechts een individu te zijn ten midden van 7.277.191.501 soortgelijke individuen. Dit maakt de dagelijkse werkelijkheid, waarin we onszelf erg belangrijk voelen maar ons toch beheerst aan allerlei omgangsvormen houden, absurd.

In mijn autonome werk leg ik die absurde achterkant van ons dagelijks bestaan bloot. Soms met vertedering en soms met cynisme prik ik de façades waarachter iemand zich verschuilt door. Misschien staan de karakters daarom vaak letterlijk in hun blootje. In de vertederende lulligheid van je naakte lichaam kun je je nergens verstoppen.

www.evawijers.nl

blauwe mannetjes samen

Oktober – Sophie de Vos

Het werk van Sophie draait om kwetsbaarheid en intimiteit, het is een zoektocht naar de oprechtheid van het dagelijks leven. Jezelf wel of niet kunnen/willen blootgeven is een terugkerend element in haar fotografie.

PROGRAMMA OKTOBER - IM FINE

Repetition Works - I'm going to be fine

In de Witte Slagerij zal zij fotografische en tekstuele werken laten zien.
De foto’s komen uit de serie I’M FINE, welke ontstond naar aanleiding van de vraag: “Hoe gaat het?” en het niet altijd oprechte antwoord: “Goed.”

Sophie de Vos - I'm Fine2Sophie de Vos - I'm Fine1

De tekstuele werken komen uit de serie REPETITION WORKS; dit zijn geschreven teksten gebaseerd op het idee ‘Herhaling is overtuiging’.

Note To Self - Sophie de Vos

www.cargocollective.com/sophiedevos 

PROGRAMMA
5 OKTOBER / 17.00 UUR – OPENING – MUZIEK: IRIS VAN DER VALK
11 OKTOBER / 20.00 UUR – HUGO BORST & NICO DIJKSHOORN
26 OKTOBER / 14.00 UUR – FINISSAGE – MUZIEK: ABBY LIES

OPENINGSTIJDEN:
ELKE VRIJ/ZA/ZO VAN 12.00 – 17.00
ZATERDAG 18 OKT GESLOTEN

Juni – Joris Kuipers

Goodbye George, viagra burn the ship come spring

Kunstenaar: Joris Kuipers (NL)

07

Vanaf juni toont Joris Kuipers op twee locaties de installatie Goodbye George, burn the ship come spring. Op de Artist Paper Biennale in Museum Rijswijk toont hij het eerste deel donkere deel dat eerder dit jaar bij Dapiran Art Project space in Utrecht te zien was. In de Witte Slagerij toont hij het tweede lichtere deel.

Het gehele oeuvre van Joris Kuipers kan gezien worden als een dynamisch geheel waarbij de opeenvolgende werken conceptueel en als vorm op elkaar reageren. Terugkerende existentiële thema’s in zijn werk zijn de menselijke kwetsbaarheid en drang om te ontsnappen; zijn en niet zijn.Een groot deel van zijn werken is gebaseerd op zijn fascinatie voor medische bronnen waaronder de historische houtsneden uit het beroemde anatomieboek van Andreas Vesalius (1514-1564), CT- en MRI-scans of de plastinaten van Gunther von Hagens (1945).

De sculpturen van Goodbye George, burn the ship come spring zijn geïnspireerd op de anatomische papier-maché modellen van de Louis Auzoux (1797–1880). Net als deze Franse anatomist gebruikt Kuipers papierpulp, papier en karton om zijn lichamen te maken. In tegenstelling tot Auzoux werkt Kuipers niet met drukmallen, maar bouwt de sculpturen al hangend op: ‘from scratch’. De ogenschijnlijke grove opbreng van de lagen papier, zijn bij nader inzien met een precieze slordigheid aangebracht, gebaseerd op Titiaans techniek van de schijnbaar moeiteloze gratie, ‘Sprezzatura’ genaamd. Anders dan conventionelere materialen als marmer, brons of keramiek, kiest Kuipers juist voor een ‘zachter’, kwetsbaarder materiaal als contrast met het onderwerp.

In deze presentatie ligt zijn focus op het deconstrueren van lichaamsdelen, geïnspireerd door een Tibetaans Boeddhistisch ritueel waarbij een lichaam van een overledene in delen wordt gesneden om de ziel vrij te laten komen. Met de ruimte vullende installatie ‘Goodbye George, burn the ship come spring’ borduurt hij hierop voort en haakt hij verder in op zijn verlangen naar een egoloze mentale conditie, en een complete onafhankelijkheid door de afwezigheid van religie, huidskleur, sekse of seksuele geaardheid.

Joris Kuipers (Nijmegen, 1977) voltooide in 2003 zijn Master in Fine Arts aan het Frank Mohr Instituut in Groningen, opvallend genoeg met als richting schilderkunst. Afgelopen jaren ontving hij beurzen van het CBK Rotterdam en het Mondriaan Fonds en werkte hij als artist in residence bij het EKWC in Den Bosch. Hij heeft solotentoonstellingen gehad bij Dapiran Art Project space en Galerie Jaap Sleper in Utrecht, het Plafond in Rotterdam, op Art Amsterdam en tijdens Art Gent.

Solo tentoonstelling bij De Witte Slagerij: 1 t/m 29 juni (gesloten op 15 & 22 juni)

Opening: 1 juni 2014, 16:00 – 20:00 incl. DETOX-BAR!

14 juni 2014, vanaf 14:00 Voordracht dichter Poetry International: Antoine de Kom (Language and Art Tour – Poetry International)

http://www.joriskuipers.com/

Mei – Beatrijs Dikker

It Might Well Be a Real Thing
Beatrijs Dikker (NL)

Gedurende de maand mei zal Beatrijs Dikker werken aan haar project ‘It Might Well Be a Real Thing’ in De Witte Slagerij. Het project is geïnspireerd op een verschijnsel dat zich manifesteert via youtube: Autonomous Sensory Meridian Response (ASMR); een zeer aangenaam tintelend gevoel op de kruin van het hoofd dat zich over het hele lichaam kan verspreiden, in respons op visuele, auditieve en/of cognitieve stimuli. Het verschijnsel is nooit wetenschappelijk aangetoond maar het zou wel eens iets echt’s kunnen zijn, zo reageert de wetenschappelijke wereld.

Vergeet al je zorgen en laat je bedwelmen in een virtueel landschap van tastbaarheid.

Openingstijden:
Opening / Introductie
zondag 4 mei 15:00-20:00 uur
zondag 11 mei 12:00-18:00 uur
zaterdag 24 mei / zondag 25 mei 12:00 -18:00 uur (uiteindelijke presentatie)
(zondag 18 mei gesloten)

It Might As Well Be A Real Thing, 2013

Beatrijs Dikker Chocoprins
ASMRRequests Personal Attention
 +31(0)641305477  |  www.beatrijsdikker.com

 

April – Rotganzen

Tentoonstelling bij De Witte Slagerij 6 t/m 27 april.


Kunstenaars: Rotganzen

Sugar Lee’s Jolly Jump Smother

“ROTGANZEN is een in Rotterdam gevestigd kunstenaarscollectief, opgericht in 2009 door Robin Stam, Joeri Horstink en Mark van Wijk. In 2011 kwamen ze voor het eerst naar buiten met hun eerste collectie, COLLECTION I. Deze eerste collectie toonden zij in het Rotterdamse Dek22 tijdens hun eerste solo-show. In 2013 volgde de tweede solo-show in Parijs: Gangredine Consumptus Phantasmaticus. In april 2014 tonen zij hun nieuwe werk, Sugar Lee’s Jolly Jump Smother, tijdens hun derde solo-show mét gift shop in DWS.”

ROTGANZEN

“Being a trio freed us from the tyranny of the myth of the individual genius. It left us free to assimilate, synthesize and contextualize influences from our own immediate cultural environment.”

 - General Idea, 1977 -

Rotganzen_portrethttp://www.rotganzen.com/